Elżbieta Dziębowska (1929- )

Elżbieta Dziębowska urodziła się 16 IV 1929 roku w Warszawie. W latach II wojny światowej uczęszczała do Gimnazjum Żeńskiego im. Jana Kochanowskiego w Warszawie. W 1943 roku wstąpiła do drużyny harcerskiej Szarych Szeregów. Pod pseudonimem Dewajtis pełnił rolę łączniczki-wywiadowcy. Jako  wywia- dowca wydzielonej kompanii dywersji "Pegaz" brała udział w przygotowaniu i przeprowadzeniu akcji likwidacyjnych: dowodcy SS i policji na Dystrykt Warszawski Franza Kutschery (Warszawa, 1 lutego 1944) oraz wyższego dowódcy SS i Policji w Generalnym Gubernatorstwie Wilhelma Koppego (Kraków, 11 lipca 1944). Jako żołnierz batalionu "Parasol" pełniła funkcje łączniczki dowódcy zgrupowania "Radosław" AK w Powstaniu Warszawskim. Po wojnie uczęszczała do liceum. W 1957 roku ukończyła studia muzykologiczne na Uniwersytecie Warszawskim (u J. M. Chomińskiego, H. Feichta i Z. Lissy). Stopień doktora uzyskała w 1966 w Instytucie Sztuki PAN (praca Poematy symfoniczne Mieczysława Karłowicza). W latach 1954-58 była asystentem w Instytucie Muzykologii UW a następnie adiunktem 1969-1970. Od 1970 do 1989 roku pracowała w Katedrze Historii i Teorii Muzyki UJ. W latach 1974-78 była kierownikiem Katedry. Od 1971 jest redaktorem naczelnym Encyklopedii Muzycznej PWM.

Odznaczenia: Order Virtuti Militari, Krzyż Walecznych, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.